Scroll to top
© 2018, Sqriba
en nl

Twee vliegen in één klap


Joëlle Kievits - 24/07/2018 - 0 comments

Joelle

Even voorstellen

Ik ben Joëlle Kievits, 26 jaar oud, mama van twee kleine, lieve jongens Noah en Mees en net getrouwd met de liefde van mijn leven, Jeroen. Voordat ik mijn twee kleine mannen kreeg, volgde ik met veel passie de opleiding Pedagogiek. Helaas heb ik dit door mijn zwangerschap niet af kunnen maken maar nu de tropenjaren voorbij zijn, ben ik sinds kort weer student en ben ik nu bijna afgestudeerd pedagoog.

Mijn hart ligt bij het helpen van kinderen en dan in het speciaal kinderen die, om wat voor reden dan ook, extra aandacht nodig hebben. Dat kunnen kleine dingen zijn zoals het zoeken van extra uitdaging of grotere dingen zoals het helpen van kinderen met grote sociaal- emotionele achterstanden. Mijn doel is om kinderen de aandacht te geven die ze nodig hebben en ze zelfverzekerd genoeg te maken om de wereld aan te kunnen.

Pesten

Zoals iedereen weet, is het niet voor alle kinderen fijn op school. In het nieuws horen we vaak dat er nog veel kinderen gepest worden. De reden hiervan is meestal dat een kind er, volgens de anderen, niet ‘bij hoort’. Erbij horen is voor kinderen makkelijk zolang je niet anders bent dan de rest. Zelfs ouders of leerkrachten kunnen zeggen dat een gepest kind het daar zelf naar maakt.

Begrijp me niet verkeerd, ik hou van deze bijzondere kinderen en ben blij dat we niet allemaal hetzelfde zijn. Maar zolang er nog mensen zijn die ‘anders zijn’ niet kunnen accepteren, grijp ik alles aan om deze kinderen te helpen en hun onzekerheid en angst om te buigen tot zeker en trots.

Onzeker

Sinds mei j.l. werk ik mee met het ontwikkelen van de Sqriba waardoor ik nu vaak op scholen kom. Ik help de kinderen met het oefenen met de schrijfrobot en test hun vooruitgang. Een van onze eerste ‘testkinderen’ was onzeker en lag niet goed in de groep. Volgens hem omdat hij niet kon schrijven terwijl hij dat in groep zes al lang zou moeten kunnen. Na een paar weken oefenen met de
Sqriba verbeterde het handschrift zo erg dat hij plezier kreeg in schrijven, nog meer ging oefenen en een steeds beter handschrift kreeg. We hebben hem zien veranderen. Vrolijker, zelfverzekerder en trots op zichzelf. En het mooie is, de rest van de klas omarmde zijn vooruitgang ook. Hij was voor ons, de klas maar vooral voor zichzelf ons eerste, grote succes.

Sceptisch

Ik moet zeggen, ondanks dat ik nog jong ben en technologische veranderingen makkelijk aan zou moeten kunnen, was ik erg sceptisch over het gebruik van robots. Nu we in de eerste testfase van de Sqriba al zo veel verbetering zien in het handschrift van de kinderen, denk ik dat we op een ander punt ook kunnen scoren. Ik wil jullie dan ook graag meenemen in mijn onderzoek naar de hulp die de Sqriba kinderen kan geven in hun sociaal emotionele ontwikkeling. Want hoe mooi zou het zijn als we straks niet alleen kinderen hebben met mooie, duidelijke handschriften maar ook allemaal sterke, zelfverzekerde maar vooral trotse en gelukkige kinderen?

 

Joëlle Kievits

 

Related posts

Post a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *